GŁÓWNI TWÓRCY DRAMATU ANTYCZNEGO

	Ajschylos Żył w latach 525-456 p.n.e. W swojej twórczości skupiał się na przedstawianiu świata, w którym spotykają się ze sobą racje ludzi i bogów. Do czasów obecnych zachowało się siedem jego tragedii. Najbardziej znane z nich to: Persowie, Prometeusz w okowach oraz Oresteja (trylogia, w skład której wchodzą sztuki: Agamemnon, Ofiarnice, Eumenidy). Wprowadził na scenę drugiego aktora (do tej pory występował tylko jeden).
	Sofokles Żył w latach około 496-406 p.n.e. Prawdopodobnie łącznie napisał ich sto dwadzieścia trzy. Zachowane to: Ajas, Antygona, Król Edyp, Elektra, Kobiety z Trachinki, Filoktet, Edyp w Kolonie. Wprowadził do dramatu greckiego ulepszenia. Pisał sztuki pojedyncze. Ograniczył rolę chóru, jednocześnie zwiększając jego liczebność. Występowało u niego trzech aktorów (wcześniej było ich dwóch). Jemu przypisuje się wprowadzenie dekoracji scenicznych. Wprowadził na scenę trzeciego aktora.
	Eurypides Żył w latach około 485–406 p.n.e. W swojej twórczości skupiał się na tym, aby przedstawić, że dwie największe siły rządzące światem to przypadek i ludzka namiętność. Do czasów obecnych zachowało się siedemnaście tragedii Eurypidesa. Najsłynniejsze z nich to: Andromacha, Trojanki czy Ifigenia w Aulidzie.